Creatief denken

Verandering

“Je bent een creatieve denker en hebt oog voor beleid. Dat heeft niet iedereen.” Met die visie op mijn werkkracht begon mijn dag. Dat dit een opsteker was, kan ik niet ontkennen. Vrolijk stapte ik op de fiets.

Alleen plannen maken is één, ze uitvoeren is twee. Het plan was naar Stavoren te fietsen en daar voor zessen aan te komen. Door de komst van de loodgieter - en daarna ook nog taart - startte ik te laat.

Aanpassen van gemaakte plannen is niet mijn sterkste punt, maar op de fiets heb je de tijd om te wennen aan verandering. Het werd een rondje Markermeer. In de verte kon ik Gaasterland zien, maar ik reed via Enkhuizen naar huis.

De drie buien die ik de laatste veertig kilometer over me heen kreeg, had ik niet gepland, maar zorgden wel voor mooie dreigende luchten en overal om me heen alarmkreten van grutto's.

Je kan de foto's in dit blog aanklikken voor een grotere versie.

Schoonheid

ontroering

Het is een bekende route die ik ga fietsen. Langs het Markermeer via Lelystad naar Enkhuizen. Het grootste deel loopt langs een grote weg. Vervelend vind ik dat niet. Het uitzicht over de rietvelden en plassen naast de Oostvaardersdijk, Marker- en IJsselmeer maken veel goed.

De natuur overweldigd door zijn schoonheid en dat ontroert. Mij maakt het melancholisch. Melancholie is een gevoel dat je kan verscheuren tussen pracht en pijn. Er wordt niets beter van pijn om de wereld tijdens het binnenhalen van de mooie momenten. Waarom blijft het niet bij ontroering en verwondering. De narigheid komt dan later wel. Dat kost minder en levert misschien meer op.

Het was een goede week: de afgelopen week. Er kwam wat uit mijn handen. Ik voelde me over het algemeen goed en deed niet meer en niet minder dan ik kan. Die fietstocht was een mooie afsluiting van die week.

Je kan de foto's in dit blog aanklikken voor een grotere versie.